hoofdpagina

 - 

geschiedenis

 - Dr A. Kuyper
Veronderstelde wedergeboorte


De grondlegger van de afwijkende leer over de doop "de veronderstelde wedergeboorte" is Dr A Kuyper.De leer vindt zijn oorsprong in de manier waarop de heilige doop wordt gezien in het licht van de Bijbel.
In de Bijbel wordt het sacrament van de doop door Christus zelf ingesteld, als teken en zegel van het verbond. Zoiets als een ex-libris stempel in een boek, met dat stempel zegt de eigenaar: dit boek is van mij. Met de doop zegt God zelf: Dit kind is van Mij.

De doop is het teken en zegel van het verbond.
Niet meer en niet minder.
Het is geen garantiebewijs, ook gedoopte kinderen kunnen zich afkeren van God en verloren gaan.
Aan de andere kant is de doop geen absolute noodzaak om behouden te worden. Denk hierbij maar aan de gelovigen, die leefden voordat de doop werd ingesteld en aan kinderen van gelovige ouders die sterven voordat ze zijn gedoopt.

De leer over de veronderstelde wedergeboorte werd belangrijk bij de vraag of gedoopte kinderen ook verloren kunnen gaan of zich kunnen afkeren van hun geloof.
Iedereen die de moeite neemt om rond te kijken in de eigen omgeving zal deze vraag met "ja" beantwoorden.
Daarbij werd de vraag gesteld of het kind bij de doop dan wel echt gedoopt, echt wedergeboren was. Kuyper bedacht hiervoor de "veronderstelde wedergeboorte".
Daarbij wordt er vanuit gegaan dat het kind geheiligd.
Als dan zou blijken dat het kind, volwassen geworden, zich van de kerk en geloof afkeert. Dan was het kind niet wedergeboren en was de veronderstelling dus onjuist geweest.

De doop wordt door deze leer dus gezien als een soort garantiebewijs,
maar wel een garantiebewijs met kleine lettertjes.
Immers als het kind zich later van God afwend, dan zou de doop ongeldig zijn geweest.
In het kort komt dat er op neer dat Kuyper leerde dat ouders hun kinderen moesten laten dopen, in de "veronderstelling dat het genadewerk Gods reeds in hen plaatsgreep''.
Deze leer van de veronderstelde wedergeboorte is strijd met de Bijbel. En werd (en wordt) door de Christelijke Gereformeerde Kerk verworpen als onbijbels.
Ook de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt en de Nederlands Gereformeerde Kerk verwerpen de leer van de veronderstelde wedergeboorte.

De doop is het teken en zegel van het verbond.
Elk verbond bestaat uit twee delen: een belofte en een eis.
God belooft dat Hij de dopeling tot zijn kind wil maken. De doop is het teken en zegel van het verbond. Het kind moet later bij het opgroeien "de doop voor eigen rekening nemen". Dat betekend leven zoals God dat vraagt en Christus aannemens als zaligmaker.

Wendt een gedoopt kind, volwassen geworden, zich af van zijn zaligmaker Christus dan verbreekt het kind het verbond.Maar aan het verbond zelf en het teken daarvan, de doop dus, is niets veranderd. Volgens de Bijbel zijn de kleine kinderen ,,in Christus geheiligd''.
Daarom noemen wij gedoopte kinderen wedergeboren en niet "verondersteld wedergeboren"

NB
Deze uitleg is niet bedoeld om de veronderstelde wedergeboorte uitputtend te behandelen, alleen om in het kort uiteen te zetten wat de leer over de veronderstelde wedergeboorte ongeveer inhoud.

Meer informatie over Dr A. Kuyper:
www.parlement.com

Wat is er te doen?

« oktober - 2018 »
zo
ma
di
wo
do
vr
za
30
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
1
2
3

Recente diensten

woensdag, 17 oktober

zondag, 14 oktober

zondag, 14 oktober

zondag, 07 oktober

beluister meer diensten »