Zendingsnieuws
jaargang 7, nummer 9
oktober 2011


Jan van Eeken in Thailand
Zendingswerker Jan van Eeken is eind september voor een aantal weken naar Thailand vertrokken om daar enkele zakelijke dingen te regelen (zoals verlenging van vergunningen). Maar vooral ook om de christenen te bezoeken en te bemoedigen die hijzelf en zijn vrouw José door hun langere verblijf in Nederland al geruime tijd niet gezien hebben. De fam. Van Eeken kreeg toen zij voor een verlofperiode van enkele maanden naar Nederland kwam, van de arts te horen dat het beter zou zijn langer dan gepland ‘thuis’ te blijven: José had op de valreep van het vertrek naar Nederland een stevige herniaoperatie ondergaan. Zij ‘mocht’ alleen volledig hersteld terug naar Thailand. Toen José bovendien zwanger bleek te zijn, werd er om verschillende redenen voor gekozen de bevalling in Nederland af te wachten. Naar het zich laat aanzien keren zij eind maart 2012 terug naar hun woonplaats Nong Song Hong.

Eerste ouderling Nong Song Hong
Met grote blijdschap meldde Jan van Eeken vanuit Nong Song Hong dat daar de eerste ouderling in het ambt bevestigd is.  Hij schreef: ‘Vanmiddag mochten we een hoogtepunt in het kerkje in Nong Song Hong beleven. Taa Waaniet is bevestigd als ouderling van de gemeente. Een mooi en ontroerend moment. Hij weet dat hij geroepen is door God om Hem te dienen. Hij wil dit met heel zijn hart doen. Zijn vrouw staat achter hem. Wel is het zaak om echt voor hem te blijven bidden. De moeiten, zorgen en tegenstand zijn groot. Bid voor het kerkje in Nong Song Hong. Bijzonder was ook dat er twintig christenen uit Khon Kaen waren. Deze hadden een missiontrip naar het platteland om te kijken hoe daar de kerkjes zijn. De kleine gemeente van Nong Song Hong beschikt over een eigen kerkje, dat afgeladen vol zat, met kerkgangers die op de grond hadden plaatsgenomen.

Eigen predikant voor Libangeni
Uit de kerk van Libangeni – vroeger ook wel Vaalbank genoemd – in KwaNdebele, Zuid-Afrika, komt het bericht dat de gemeente begin 2012 voor het eerst een eigen predikant hoopt te begroeten. Daarmee wordt het proces van zelfstandigwording van de kerk van Libangeni op een bijzondere wijze bekroond. In KwaNdebele wordt ernaar gestreefd om gemeenten die geleid kunnen worden door een eigen kerkenraad volledig zelfstandig te laten functioneren. Libangeni is een van die gemeenten. Men besloot daar een eigen predikant te beroepen maar wilde eerst de huisvesting van een eigen pastor goed geregeld zien. Daarom werd in 2010 met behulp van zending een pastorie vlakbij het eigen kerkgebouw neergezet. Toen vervolgens een eerste beroep werd uitgebracht, bedankte de beroepen predikant. Ds. Johannes Mahlangu van Nelspruit was de tweede predikant die werd beroepen en hij heeft de roeping aanvaard. Zijn komst is niet alleen voor Libangeni van belang maar ook voor de andere kerken en preekposten in KwaNdebele, die recent afscheid moesten nemen van de evangelisten Maredi, Mmatladi en van ds. Modiba, die allen onverwacht overleden.

De werkelijkheid van Aids
Br. en zr. Harry en Joke Lukens, uitgezonden vanuit Enschede, werken als mdw’ers in Zuid-Afrika. Met grote regelmaat komen zij in schrijnende situaties terecht. Zoals deze: ‘Op een dag bezoeken we Thembi, een vrouw van 52 jaar. De dag ervoor waren we gebeld door Johanna, een van de medewerkers van home-based-care met de vraag of we willen meekijken. Aangekomen bij de woonplek parkeren we onze auto voor drie grote stenen huizen met een prachtige tuin. De vrouw die komt aanlopen, maakt duidelijk dat we eigenlijk nog niet welkom zijn, later zal blijken waarom. Johanna laat zich niet inpakken en dringt aan op het bezoeken van Thembi. We worden meegenomen naar ‘achteren’, passeren het kippenschuurtje en het varkenskot waarna we aankomen bij een heel klein shackje (hutje van golfplaten) met een groot slot op de deur. De ‘gastvrouw’ doet met zichtbare tegenzin het slot van de deur. Er komt ons een stinkende walm van vermengde poep/urine en nog andere vieze lucht tegemoet. In het donker ligt een mens in haar eigen vuil, niet gewassen, niet verzorgd, als een dier dood te gaan! We ontdekken allerlei materialen die te maken hebben met traditionele medicijnen. Ik vraag om een verklaring aan onze ‘gastvrouw’, die de zus blijkt te zijn van Thembi. De moeder en andere zussen roepen dat de vrouw weg moet, bang voor de negatieve reactie van buren, omdat ‘bad luck’ in dit huis overheerst. Ik word misselijk, niet alleen van de lucht maar ook van deze zgn. zorgzame familieleden. Na overleg met Nakekela, het hospice in de omgeving, wordt Thembi opgenomen. Ze wordt gewassen en verzorgd. Bovendien krijgt ze aandacht en liefde die deze gestigmatiseerde vrouw zeer waarschijnlijk de laatste periode van haar leven niet heeft gekregen. Er wordt met en voor Tembhi gebeden. Na twee dagen overlijdt ze; gelukkig niet als een dier in een hok maar als mens in een menswaardige omgeving.’

Dr. Liphadzi in Nederland
In de eerste helft van november hoopt dominee dr. Liphadzi Tshililo uit Venda in Nederland te zijn. Ds. Liphadzi diende aanvankelijk een van de kerken in Venda maar is nu betrokken bij het Heidelberg Theological Seminary, de eigen predikantenopleiding van de Vendakerken die behoren bij de synode Soutpansberg. Benieuwd naar de wijze waarop in Nederland theologen worden opgeleid, brengt hij een bezoek aan de Theologische Universiteit Apeldoorn, maar ook aan de Christelijke Hogeschool Ede. Bovendien hoopt ds. Liphadzi op zondag 13 november voor te gaan in de kerk van Gorinchem. Ds. Liphadzi heeft ook een ontmoeting met een delegatie van zendingsdeputaten. Ongetwijfeld wordt er ook met hem gesproken over de moeizame relatie die de kerken van de synode Soutpansberg hebben met de Gereformeerde Kerken in Zuid-Afrika.

Bezoek br. Oleg Ljoebitsj
In oktober brengt evangelist Oleg Ljoebitsj een bezoek aan Nederland waar hij een ontmoeting zal hebben met st. Friedens-stimme en met zendingsdeputaten. Friedensstimme en deputaten werken intensief samen om het zendingswerk in Tajmyr (Siberië) in het uiterste noorden van Rusland te ondersteunen. Br. Ljoebitsj geeft daar leiding aan een team van evangelisten die werken onder de plaatselijke bevolking. Jaarlijks worden vanuit Nederland bezoeken aan Tajmyr gebracht – maar het wordt ook gewaardeerd wanneer het omgekeerde gebeurt.

Verlof fam. Visser
Br. en zr. Hessel en Coby Visser hopen in de maanden april, mei en juni met verlof in Nederland te zijn. De zendingswerkers uit Botswa-na hebben dan een bijzon-der intensieve (werk)perio-de achter de rug. Niet al-leen met de controle van de eerste drukproeven van het Nieuwe Testament, dat bin-nen afzienbare tijd ver-schijnt, maar ook door hun verblijf in Zuid-Afrika. Br. Hessel Visser moest daar een nieuwe reeks bestralin-gen moest ondergaan. Het is nu nog niet te zeggen wan-neer de Vissers beschikbaar zijn om over hun werk in Botswana te vertellen. In Doorgeven van februari 2012 volgen daarover nadere me-dedelingen.

Werkbezoek zuide-lijk Afrika
De zendingsconsulent ds. Ar-jan Hilbers en de zendings-secretaris ds. Gé Drayer ho-pen van 3 tot en met 18 no-vember een werkbezoek te brengen aan Mozambique, Venda en KwaNdebele.
In Mozambique zullen zij overleggen met het Infor-temteam, dat in augustus afscheid nam van zendeling ds. G. Vos en zijn gezin. De vijf pastores die werken in en leidinggeven aan de on-derwijsprojecten in en van-uit Mocuba zullen verslag doen van hun bevindingen in de tijd dat zij ‘alleen’ voor het werk stonden.
In Venda en KwaNdebele wordt overlegd met de plaatselijke kerken en met de onderwijsinstituten die daar worden gesteund: res-pectievelijk het Iyani Bible and Traininginstitute, de Mukhanyo Bible School en het Mukhanyo Theological College.
Voor ieder gebied is een be-zoekperiode van vier á vijf dagen uitgetrokken.


Gebedspunten

Ouderling in Thailand
We bidden voor het zendingswerk in Isaan, Thailand. We danken God dat er in de kerk van Nong Song Hong een ouderling in het ambt kon worden bevestigd. Deze broeder en zijn vrouw hebben het nodig dat zij met onze gebeden worden om-ringd, omdat het bijzonder moeilijk is in een boeddhistische omgeving christen te zijn en te blijven. Als er dan ook nog eens van je gevraagd wordt leiding te geven aan een kleine gemeente …

Reizen
We dragen de mensen aan de Here op die in dienst van het zendings- en diaconale werk naar zendingsgebieden rei-zen. Het is iedere keer weer bijzonder om elkaar te ont-moeten en ter plaatse kennis te nemen van het werk. Zo-als het voor mensen uit het buitenland ook bijzonder is om hier in Nederland diege-nen te ontmoeten die hen in hun werk steunen.

Crisisverhalen
Ons gebed is voor de vele werkers die overal in de we-reld ‘kleine’ nood proberen te leningen. Het in dit Zen-dingsnieuws weergegeven verhaal van Harry en Joke Lukens kan worden aange-vuld met veel  verhalen van missionaire diaconale wer-kers die zich dagelijks inzet-ten om mensen te helpen. Die hulp wordt altijd gege-ven in de hoop dat de liefde en de barmhartigheid van de Here Jezus Christus zichtbaar en tastbaar worden.